The Doors – amerykańska grupa rockowa powstała w lipcu 1965, rozwiązana w 1972 roku.
Grupa wzięła swój początek od przypadkowego spotkania dwóch studentów szkoły filmowej Uniwersytetu Kalifornijskiego, Jima Morrisona i Raya Manzarka, na plaży w Venice, części Los Angeles. Znali się wcześniej ze szkoły, a Manzarek, który grał wtedy we własnym zespole, dostrzegał potencjał estradowy i muzyczny w Jimie. Często próbował wciągać go na scenę, gdy grał z zespołem, lecz Jim zbytnio się wstydził aby wyjść na scenę i pokazać, co potrafi "Król Jaszczur". Na pytanie Manzarka, co ma zamiar robić po skończeniu szkoły, Morrison odpowiedział, że pisać piosenki. Gdy ten klęcząc obok Manzarka zaśpiewał Moonlight Drive Manzarek, pianista o klasycznym profilu muzycznego wykształcenia, postanowił założyć zespół. Zaprosił do współpracy swoich dwóch przyjaciół-muzyków: jazzowego gitarzystę, specjalizującego się we flamenco, Robby'ego Kriegera i także jazzowego perkusistę, Johna Densmore'a. W ten sposób powstał zespół The Doors.
Sama nazwa zaczerpnięta była z tytułu książki Aldousa Huxleya The Doors of perception – "Drzwi percepcji", zainspirowanego z kolei słowami Williama Blake'a: "Gdyby bramy percepcji zostały otwarte, wszystko ujawniłoby się człowiekowi takim, jakim jest – nieskończonym". Nazwa "The Doors" była jedynym wymogiem Jima gdy Ray namówił go na sformowanie zespołu.
Niezwykle równa, oszczędna i precyzyjna gra zespołu, pełna długich instrumentalnych pasaży, stała się tłem dla charyzmatycznego Morrisona. Jego silny i dramatyczny baryton, w połączeniu z poetyckimi tekstami i sceniczną osobowością, uczynił grupę sławną z dnia na dzień. Zespołowi udało się przełamać wszelkie bariery. Psychodeliczne brzmienie odpowiadało popularnym trendom swego czasu. Bliskie jazzowej precyzji wykonanie zadowalało największych koneserów, głębokie, tajemnicze i bardzo osobiste teksty Morrisona z równą łatwością trafiały do młodzieży, jak i miłośników wyrafinowanej poezji.
Karierę grupy przerwała przedwczesna śmierć jej frontmana, Jima Morrisona w lipcu 1971. Co prawda po jego śmierci, jako trio nagrała jeszcze dwa albumy (Other Voices i Full Circle), lecz bez charyzmatycznego wokalisty (śpiewali Manzarek i Krieger) nie była już w stanie odzyskać poprzedniej popularności.
Wyjątkowym albumem w historii grupy jest American Prayer, wydany w 1978 roku. Jest on wyprodukowany na podstawie archiwalnych taśm z nagraniami Morrisona recytującego swe poezje z dograną w tle muzyką trio instrumentalnego.
Dzisiaj muzyka The Doors jest nadal popularna, a wydawnictwo Bright Midnight wciąż wydaje nowe płyty koncertowe z archiwalnymi nagraniami.
za: wikipedia.pl
Życie i kariera frontmana zespołu Jima Morrisona zostały opisane i przedstawione m.in. w biografii Jerry'ego Hopkinsa i Danny'ego Sugermana pt. Nikt Nie Wyjdzie Stąd Żywy z 1980 roku(wyd. polskie 1992) oraz w filmie fabularnym Oliviera Stone'a z 1991 roku zatytułowanym po prostu The Doors gdzie w główną rolę wcielił się Val Kilmer.
W ciągu ostatniego dziesięciolecia Ray Manzarek i Robbie Krieger przybliżali muzykę The Doors kolejnym pokoleniom reaktywując swoją działalność muzyczną pod szyldem The Doors of 21st Century lub po prostu Ray Manzarek & Robbie Krieger Of The Doors występując m.in. z takimi muzykami jak Ian Asturby, Stewart Copeland, Angelo Barbera, Brett Scallions, Ty Dennis czy Phil Chen. Muzycy Ci wystąpili też parę razy w Polsce, m.in. na warszawskim Torwarze 20 lipca 2004 roku czy na 6. Festiwalu Legend Rocka w Dolinie Charlotty koło Słupska 13 lipca 2012 roku. Karierę artystów przerwała nagła śmierć Ray'a Manzarka 20 maja 2013 roku, który chorował na nowotwór przewodów żółciowych.
Oryginalny skład zespołu:
Jim Morrison(1943-1971) - śpiew
Ray Manzarek(1939-2013) - instrumenty klawiszowe
Robbie Krieger(ur. 1946) - gitara
John Densmore (ur. 1944) - perkusja
Dyskografia zespołu:
Albumy studyjne:
The Doors (1967)
Strange Days (1967)
Waiting For The Sun (1968)
The Soft Parade (1969)
Morrison Hotel (1970)
L.A. Woman (1971)
Other Voices (1971)
Full Circle (1972)
An American Prayer (1978)
Albumy koncertowe:
Absolutely Live (1970)
Alive She Cried (1983)
Live At The Hollywood Bowl (1987)
In Concert (1991)
Live In Hollywood (2002)
Live At Pittsburgh Civil Arena, May 2, 1970 (2008)
Live At Matrix 1967 (2008)
Live In Vancouver (2010)
Albumy kompilacyjne:
13 (1970)
Weird Scenes Inside the Gold Mine (1972)
The Best Of The Doors (1973)
The Doors Greatest Hits (1980)
The Doors Classics (1985)
The Best Of The Doors (1985)
The Doors: Original Soundtrack Recording (1991)
The Doors Greatest Hits (1996)
The Doors: Box Set (1997)
The Complete Studio Recordings (1999)
Essential Rarities (2000)
The Best Of The Doors (2000)
The Very Best Of The Doors (2001)
Legacy: The Absolute Best (2003)
Love/Death/Travel Box Set (2006)
Perception (2006)
The Very Best Of The Doors (2007)
The Future Starts Here: The Essential Doors Hits (2008)
The Platinum Collection (2008)
The Doors: Vinyl Box Set (2008)
When You're Strange: Music From The Motion Picture (2010)
A Collection (2011)
Najważniejsze przeboje grupy:
-Break On Through(To The Other Side)
-Light My Fire
-The Crystal Ship
-The End
-People Are Strange
-Moonlight Drive
-When The Music's Over
-Hello, I Love You
-Not To Touch The Earth(będące częścią bardziej rozbudowanego Celebration Of Lizard znanego wszystkim jako "Celebracja Jaszczura")
-The Unknown Soldier
-Five To One
-Touch Me
-The Soft Parade
-Roadhouse Blues
-Waiting For The Sun
-Love Her Madly
-L.A. Woman
-Raiders On The Storm
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Co sądzicie o tym zespole?
Dla mnie to zespół życia! Jestem jego fanem od 2002 roku i niemal od zawsze był w moim życiu numerem 1, a zagrożony bywał jedynie przez Queen(przez jakiś czas oba zespoły były u mnie ex aequo na pierwszym miejscu). Moje trzy ulubione albumy to debiut, Strange Days i L.A. Woman, a trzy ulubione utwory to Light My Fire, Not To Touch The Earth i Raiders On The Storm. Moim ulubionym członkiem zespołu jest jednak nie Jim a Ray - jego klawisze to magia, jego klawisze to potęga! Potrafił grać na różnych instrumentach klawiszowych ale ja i tak zawsze umiałem rozpoznać jego grę. Dzięki niemu w ogóle klawisze stały się moim ulubionym instrumentem i motywuje mi to by wznowić po 15 latach naukę gry na nich.
No a w Jimie oczywiście ubóstwiam jego szaleństwo zarówno w śpiewie jak i w wskocz mi na kan tekstach(genialnym był poetą!). Całość w połączeniu z klawiszami Manzarka, gitarą Kriegera i perkusją Densmore'a powodowała wprost bajeczny, transcendentny i mroczny klimat(dlatego też najlepiej słucha mi się Doorsów nocą i to jeszcze w dodatku na jakimś pustkowiu po środku niczego).
Miałem też zaszczyt bycia na aż dwóch(!) ich koncertach - na Torwarze w 2004 roku i w Dolinie Charlotty w 2012. O ile pierwszego z nich za bardzo już nie pamiętam a i mało wówczas znałem Doorsów(tylko 8 utworów z całego repertuaru było mi wówczas znanych), o tyle ten drugi to był już wyczesany w kosmos, a Manzarek był w takiej formie, że nic nie zapowiadało jego rychłego odejścia rok później(z czym do teraz nie potrafię się pogodzić ani nawet w to uwierzyć
).P.S.
Jeśli coś w moim obszernym opisie grupy jest nie tak to dajcie mi znać a ja poprawię co trzeba.
Doorsi najlepiej wchodza na wyjezdzie, najlepiej pozna noca ;D a drugiego takiego debiutu NIE BYLO i NIE BĘDZIE!
Bierz bez wahania dwupłytowe Live at Matrix 1967! Może i bootlegowa jakość, ale jaki to ma klimat... taki genialne archaiczny... no tak jak się grało w latach 60-tych albo i wcześniej(a i w sumie jest tam kilka fiftisowych coverów, także tego).
