Rysiu napisał(a):Bruno Schulz? Pamiętam coś tam z liceum, ale przez mgłę. Więc nic nie powiem. Co do procesu - nie podeszła mi jakoś narracja. Zdarza się, ale myślę, że do książki za jakiś czas wrócę, może wtedy odkryję ją na nowo - albo też utwierdzę się w swoim przekonaniu.
Ano, właśnie o niego chodziło. Przywołałem go dlatego, że ciężko znaleźć pisarza piszącego w podobnym stylu do Kafki (co nie znaczny, że był jego naśladowcą, co niektórzy imputują), więc ciekaw byłem twej opinii. Ale nieważne. Co do Franza - spróbuj może Amerykę, jego pierwszą powieść. Do połowy muszę rzec, że jest to relatywnie prosto napisana książka - oczywiście jak na jego standardy - z całkiem klarowną fabułą. Im dalej, tym charakterystycznych dla niego absurdalnych plot-twistów jest więcej, rzeczy się komplikują, ale to Kafka przecież. Zamek odradzam w takim razie, bo zawsze był to dla mnie jeszcze bardziej hardkorowy Proces. I chyba najlepsza duża rzecz Kafki.
Rysiu napisał(a):Ogólnie książka>>>>film
A do czego ty tę książkę porównujesz? Do oświetlenia? Do dźwięku? Do gry aktorskiej? Bez sensu jest takie porównanie, bo film to kompletnie inne medium, odwołujące się do zupełnie innych zmysłów niż słowo pisane, toteż ich komparatystyka = fail in my book (hehehe).
Nie do mnie pisane - ale (troszkę się powtórzę) wydaje mi się, że porównywanie książek i filmów ma sens w przypadku ekranizacji. Jedni wolą to medium, jedni inne, ale jednak książka zawsze pełniej przedstawi sytuację - szczególnie bogate monologi wewnętrzne, które motywują dlaczego bohater postępuje tak, a nie inaczej i różne didaskalia z ciekawostkami, których w filmach zwyczajnie brakuje. Chyba, że ktoś lubi kiedy trzeba się czegoś domyślać między wierszami - wtedy OK. Ja akurat nie lubię. Książka jest zawsze pełniejsza, bardziej szczegółowa i bogatsza. Mi właśnie takie coś odpowiada.
Wiesz, ale to nie jest do końca sprawiedliwe, jeśli ma się do czynienia z filmem, który jest ekranizacją nieczytanej przez nas książki. Sam powiedziałeś, że niemal zawsze film dużo traci w twych oczach po przeczytaniu książki, na której bazuje. Czyli film, który przedtem uważałem za rewelacyjny, nagle ma utracić swój status z powodu książki? Lekko to nie fair.
manwerty napisał(a):Dostojewskiego muszę bardzo nadrobić, czytałem chyba poza tym tylko dwie rzeczy - wspomnianych Braci Karamazow i Idiotę.
Karamazowów uważam za bardzo przehajpionych, Idiota zaś bardzo mnie się podobał - ale jakoś tak z Fiodorem stanąłem w miejscu, chociaż pierwsze miejsce w książkach do nadrobienia.
Nie dziwię się, że uważasz Braci za przereklamowanych, skoro była to twoja druga/trzecia książka Fiodora. To raczej takie zamknięcie twórczości, klamra, która spina tę jego dojrzalszą, bardziej filozofującą twórczość. Chociaż historia Aloszy miała być kontynuowana, ale Dostojowi się zmarło. Powiedziałbym, że dość mocno bazuje na Zbrodni i karze, ale też sporo zapożycza z późniejszych jego książek.
Idiota zaś mnie nieco mniej podszedł, nie wiem, trochę rozczarował mnie koniec, oczekiwałem czegoś innego. I skoro książę Myszkin miał być Jezusem, to sądziłem, że napotka w życiu trochę więcej trudności niż sprawy sercowe. No, ale być może to jest też sam Dostojewski, co nie byłoby takie głupie (opinia na temat obrazu Holbeina, choroba, życiowe niedopasowanie etc.). I ten opis degrengolady generała, zbyt rozwlekły imo. Są tam świetne sceny i dialogi, bez dwóch zdań, lecz całościowo jest trochę zbyt monotonnie. Sądzę też, że Dostojewskiemu lepiej wychodzą portrety Rogożynów czy Dymitrów, a niekoniecznie Myszkinów czy Aloszek. Mnie na przykład ta czołobitność Aloszki nieco przeszkadzała, dużo bardziej spodobał mi się podobał krewki Mitia i drażliwy intelektualista Iwan. Choć i tak Smierdiakow najlepszy, mam straszną słabość do tego bękarta. W ogóle w Karamazowach postacie są chyba najlepiej zarysowane, oprócz tego nieszczęsnego Aloszy, choć nie ma co gadać, bo przedstawiony jest bardzo dobrze. Tylko nigdy nie lubiłem bohaterów w jego typie, cóż.
I oczywiście wszechobecne dissy na nihilistów czy Polaczków, ach. Jak ktoś taki mógł mieć takie zaściankowe poglądy - ciężko to pojąć.
manwerty napisał(a):A co do Gravesa to znam Ja, Klaudiusz, kapitalna rzecz raczej nie wiem w sumie czego zabrakło do mojej dziesiątki.
Klaudiusza i Messalinę znasz? To kontynuacja, gdzie jednak jest nieco więcej elementów batalistycznych. I cóż, największa różnica jest taka, że w jedynce główną intrygantką była Liwia, a tutaj w tej roli występuje Messalina. Dla mnie ten pojedynek zdecydowanie wygrywa starucha, bo Messalina zwyczajnie nie jest tak ciekawą i zajmującą postawą, pomimo jej nimfomańskich skłonności. Ale to naturalny sequel, więc nadrobić wypada.
Aha, orientujesz się w jakim stopniu Rodzina Borgiów została dokończona przez żonę Puzo? Właśnie to mnie dziwi: co to za opus magnum, skoro to niedokończona rzecz, dziwne.
Napisane: 16 wrz 2013, o 00:09
) jest naprawdę już teraz bardzo szeroki, a z każdym dniem wygląda to coraz lepiej.
Telewizora oczywiście też nie mam i jest mi z tym niesamowicie 