Oj zapomniałem. Ale jest zgodnie z obietnicą. Nie wiem ilu was będzie, zobaczy się. Jak to zawsze w tego typu zabawach, wyrzucamy najgorszy. Podsumowanie codziennie koło .. hmm 20?
Misplaced Childhood

*Pseudo Silk Kimono
*Kayleigh
*Lavender
*Bitter Suite
*Heart of Lothian
*Watterhole
*Lords of the Backstage
*Blind Curve
*Childhood's End
*White Feather

Tak jeszcze przypomnę że po tej płycie w planach też Seasons End, Brave, Anoraknophobia, Marbles, Happiness is the Road i Sounds That Can't be Made

Lords of the Backstage

Takie toto krótkie i bez wyrazu, zawsze stanowiło dla mnie jedynie łącznik pomiędzy (krótkim acz konkretnym) Katerhole i Ślepą farfoclu.

Backstage to jedyny kawałek z tej płyty którego melodii totalnie nie pamiętam. Ale ja jeszcze jednak na White Feather- niestety pamiętam - pamiętam też zawód kiedy po wspaniałym Childhood's weszło to ...

NO NARESZCIE

Lords of the Backstage

Klimat nie ten, wyrwany z kontekstu też niewiele daje. Lubię (jak całą płytę) ale na tle całej płyty wypada dość płasko i nie porywa mnie - ani emocjonalnie, ani muzycznie.

Manwerty, weź się jakoś zareklamuj czy coś. Bo będzie posucha.

OberstPrymas napisał(a):Manwerty, weź się jakoś zareklamuj czy coś. Bo będzie posucha.

Dobra zaraz jebnę linka w podpis i na fejsie dam

i dobrze żeś na fejsie napisał bo w ogóle nie wchodzę w ten dział i mało co byłby żal.

Co do MC.
ostatnio przestałem hejtować. To znaczy cały czas uważam ją za przereklamowaną biorąc pod uwagę co ten zespół potem nagrywał, ale teraz nieco częściej wracam. W sumie z rybnego Mari to najczęściej właśnie ją obecnie słucham. Głównie dlatego, że to jedyna Ryba jaką mam na CD i sobie często do snu puszczamy.

Ps. kojarzycie ten cudowny moment gdy za minutę macie usnąć, ale jeszcze jesteście świadomi swoimi ostatnimi myślami? Nie wiem czy dobrze wyjaśniłem co mam na myśli, ale w tych momentach MC smakuje najlepiej* Zwłaszcza BC

Lords of the Backstage
absolutnie. najgorsza część płyty, to jest dokładnie to co mnie wkurwia w pierwszym wcieleniu Mari. Podobnie z Incomunicado. Najgorzej. I zupełnie zjebane przejście w najlepszy kawałek na płycie.

*nie licząc oczywiście momentu gdy jest się pijanym. wtedy całe Mari (i muzyka) brzmi narlepiej.

Tak, Lords of the Backstage to zdecydowanie najsłabsza kompozycja. Pasuje klimatycznie do całości ale gdzie jej tam do PSK lub Blind Curve. W ogóle jak sobie teraz tak na szybko puściłem każdy kawałek, to brzmiało to całkiem nieźle. Zupełnie inaczej niż to, jaką łatkę już przypiąłem tej płycie ;p Coś w tym jest co NAR napisał

*Lords of the Backstage-bo nawet nie kojarzę jak leci,

Lords of the Backstage - również nie pamiętam

UWAGA nie biorącego udziału Roberta:
manwerty chyba żeś troszkę wyjechał z tym tematem po za granice jego przeznaczenia.

White Feather - ponownie, zdania nie zmieniłem - w tej kolejce chyba powinno być jednomyślnie.

Rob napisał(a):UWAGA nie biorącego udziału Roberta:
manwerty chyba żeś troszkę wyjechał z tym tematem po za granice jego przeznaczenia.

ALE RZE O CO CHODZI?


Mój głos na White Feather. Kończy się Childhood's End, człowiek chce umrzeć szczęśliwy a jeszcze panowie z Marillion wyskakują z czymś takim. Oczywiście nie jest to zły numer, ale jezusiechytrusie - takich rzeczy nie godzi się dawać po CE.

Heart of Lothian

White Feather - bo powinno się skończyć na końcu czajldhuda

White Feather oczywiście, a po nim zaczną się robić schody

Hm...
Suitę (no prawie w sensie trzy pierwsze) jeszcze nie, Bitter, Blind i Childhood to koksy, zostaje Watterhole i Heart of Lothian.
Jednak nie zgodzę się z Narem Watterhole - jakiś sentyment do Heart of Lothian zadecydował.

Heart of Lothian

Diablo dynamiczny numer. Szkoda tylko, że dość monotonny. Lubię, ale za bardzo nie wiem na co innego mógłbym głosować.

Heart of Lothian

po jeden: WIDE BOYS, SRAT BOYS etc. mnie zawsze lekko nużyło;
po dwa: no melodii to to specjalnie ciekawej nie ma IMO.

Heart of Lothian - bo przeliczyłem sobie to tak jak manwerty, ale na końcu głos padł na wybrany właśnie utwór. Może czegoś mu brakuje, no sam nie wiem...

No bez jaj teraz Watterhole

Waterhole [Expresso Bongo]

Genialna jest ta dynamika, to, jak strasznie ta miniaturka ożywia ten album. Ale jednak pozostałe utwory brzmią świetnie nawet bez kontekstu.

Katerhole

Cudowne bębny, z resztą jest już trochę gorzej. Niemniej kocham - tyle że resztę jakoś bardziej.

Jak ładnie idzie ten survivor. Widać że wszystkie bezguścia nie wychodzą poza sferę Queen

Watterhole
już czas. Lubię manierę Fisha i ten nieco orientalizujący charakter całości, ale nie wytrzymuje konkurencji z resztą.

Jak ładnie idzie ten survivor. Widać że wszystkie bezguścia nie wychodzą poza sferę Queen

spoko, w następnym głosowaniu będę KONTROWERSYJNY.

Nar zapowiedział, że przyhipsterzy w tej kolejce i aż się boję pomyśleć co to będzie ...
Kayleigh - nie że ograne czy coś - bo wiadoma trójca nie do ruszenia, bo Pseudo fantastycznie zaczyna album, a w kategorii miłosnych utworów wygrywa Lavender.

manwerty napisał(a):Kayleigh - nie że ograne czy coś - bo wiadoma trójca nie do ruszenia, bo Pseudo fantastycznie zaczyna album, a w kategorii miłosnych utworów wygrywa Lavender.

GET ON MY LEVEL

Lavender - bo dilly dilly, hiehie.