I'm learning all about by life by looking Through Her Eyes - banał do kwadratu. Strasznie dobry banał, ale co na tej płycie jest słabe?

The Spirit Carries On

odpada: Fatal Tragedy i Through Her Eyes -po 2 głosy



"Scene Two: II. Strange Deja Vu" (Dream Theater, Portnoy) – 5:12
"Scene Four: Beyond This Life" (Dream Theater, Petrucci) – 11:22
"Scene Six: Home" (Dream Theater, Portnoy) – 12:53
"Scene Seven: I. The Dance of Eternity" (Dream Theater) – 6:13
"Scene Seven: II. One Last Time" (Dream Theater, LaBrie) – 3:46
"Scene Eight: The Spirit Carries On" (Dream Theater, Petrucci) – 6:38
"Scene Nine: Finally Free" (Dream Theater, Portnoy) – 11:59

Beyond This Life- II część kawałka to jedyne miejsce na SFAMIE, gdzie onanizmy zaczynają mnie momentami uwierać.

Beyond This Life

Trudno się nie zgodzić z Maciejem - onanizmy pod koniec są faktycznie przydługie i generalnie trudno powiedzieć, żeby coś BARDZO wnosiły do utworu czy płyty. Plus trzeba chronić Strange Deja Vu, co niektórzy by chyba chcieli w tej rundzie wyrzucić. ;P

Strange Deja Vu

Ale ten survivor jest nudny Dobrze, że nie biorę w nim udziału

no całe szczęście

C'nie? Cisza, spokój, nikt się nie kłóci. Sielanka.

Beyond This Life

Ciutkę za długi kawałek, chociaż osobiście sam wstęp uwielbiam. Niemniej wszystkie kawałki nawet przez milisekundę mi się nie dłużą.

Nie no, przecież Beyond jest ze 100 razy lepsze od lukrowatego The Spirit Carries On ;p

The Spirit Carries On to nawet katery i Atrusy śpiewają ;p No i moje top 10 solówek ever, nie tylko, że najlepsze od DT.

Strange Deja Vu
Dobry riff, ale takie zbyt proste ...?
Beyond to top 2 tej płyty dla mnie, ale ok.

odpada:Beyond This Life -3 głosy


"Scene Two: II. Strange Deja Vu" (Dream Theater, Portnoy) – 5:12
"Scene Six: Home" (Dream Theater, Portnoy) – 12:53
"Scene Seven: I. The Dance of Eternity" (Dream Theater) – 6:13
"Scene Seven: II. One Last Time" (Dream Theater, LaBrie) – 3:46
"Scene Eight: The Spirit Carries On" (Dream Theater, Petrucci) – 6:38
"Scene Nine: Finally Free" (Dream Theater, Portnoy) – 11:59

Mój głos - The Spirit Carries On - nie ma już na co głosowac, bo reszta świetna, jeszcze One Last Time rozważałem, Strange Deja vu jest relatywnie proste, ale czasem prostota jest potrzebna i są tam 2 kapitalne riffy, więc głos jak wyżej

One Last Time

Nie no, ciary są, ale jednak sam motyw tytułowy IMO lepiej wypada w Finally Free, a poza tym to jednak zawsze traktowałem jako bardziej przejście między Tańcem a Duszą. Dlatego no nic więcej już nie zostało jak wyrzucić to... a szkoda, bo to świetny, krótki utwór.

Jezu, ale słabo. Wygląda na to że zamykacz zdecydowanie wygra I na dodatek wylatują te piękne i poruszające ballady. Through Her Eyes wyleciało, One Last Time i The Spirit Carries On zaczynają zbierać głosy nojezu. Dla mnie są to najlepsze momenty tej genialnej płyty. Właśnie w trakcie słuchania tych kawałków najbardziej odczuwam klimat Metropolis pt.2.

W ogóle nie mam pojęcia na co teraz zagłosować. Wszystko już jest absolutnie genialne i każdy z tych utworów kocham. Na chwilę się wstrzymam, bo serio muszę pomyśleć.

Through Her Eyes wyleciało, One Last Time i The Spirit Carries On zaczynają zbierać głosy nojezu. Dla mnie są to najlepsze momenty tej genialnej płyty. Właśnie w trakcie słuchania tych kawałków najbardziej odczuwam klimat Metropolis pt.2.

+1. Nie licząc zamykacza rzecz jasna to właśnie te cudne ballady odróżniają Scenes od reszty płyt (bo Home jest genialne na swój sposób) i nadają jej takiego charakteru łączenia ładności z mocą. Właśnie ten (mega)ładny banał, który pewnie zajął im więcej roboty od niektórych skomplikowanych rzeczy powoduje, że rewelacyjnie się słucha całości. Takie odetchnięcie po tych wszystkich dłuższych ciosach. Nie wiem, inni kochają za coś innego może płytę ;p

Strange Deja Vu - bym zagłosował taktycznie na One Last Time, ale no jednak może się jakoś uda

Strange Deja Vu - z ciężkim sercem, ale nie pozwolę żeby piękne banały odpadły. A na pewno nie Spirit noludzie.

The Spirit Carries On

odpada:Strange Deja Vu i The Spirit Carries On -po 2 głosy



"Scene Six: Home" (Dream Theater, Portnoy) – 12:53
"Scene Seven: I. The Dance of Eternity" (Dream Theater) – 6:13
"Scene Seven: II. One Last Time" (Dream Theater, LaBrie) – 3:46
"Scene Nine: Finally Free" (Dream Theater, Portnoy) – 11:59

Bezsęsu

The Dance of Eternity - bo bardzo bym chciał żeby chociaż jeden banał znalazł się w TOP3. W Tańcu bardzo lubię perkusję, klawisze i gitarę. A ta od czapy wstawka w połowie utworu to już w ogóle magia. Zmiany nastrojów i temp nie pozwalają się nudzić, nawet za bardzo nie wiem co czego się przyczepić, bo to już hajlewel.

The Dance of Eternity najmniej lubiłem z ich instrumentali (nie licząc oczywiście ostatniej płyty).

The Dance of Eternity - z tym, że to jest zdecydowanie ich najlepszy instrumental jaki popełnili

Xavi napisał(a):The Dance of Eternity - z tym, że to jest zdecydowanie ich najlepszy instrumental jaki popełnili

Stream Of Consciousness

Sorry, ale już wstawka w stylu ragtime w środku Dance of Eternity to 11/10.

One Last Time, one last time.

Co prawda Dance ma sporo jazz-rockowych(metalowych) harmonii, takich rodem z fusion, ale za to wstawka a la ragtime miażdzy. Toteż głos na One Last Time, do wyboru był jeszcze Home, bo zamykacz to już w ogóle the best of the best .

One Last Time - bo Dance to poziom wspomnianego tu już Stream of Consciousness, a refren OLT jest dużo lepiej zrobiony w Finally Free.

odpada:The Dance of Eternity i One Last Time -po 3 głosy



"Scene Six: Home" (Dream Theater, Portnoy) – 12:53
"Scene Nine: Finally Free" (Dream Theater, Portnoy) – 11:59

Mój głos Home, z prostej przyczyny, bo Finally Free to najlepszy utwór na płycie i jeden z 2-3 ich najlepszych kawałków w ogóle.