NAJLEPSZE PŁYTY - EDYCJA V - 1972

[NAR]

1 John Coltrane - A Love Supreme
2 The Beatles - Rubber Soul
3 Ennio Morricone - Per qualche dollaro in più
4 Jan Johansson - Jazz på svenska
5 Bob Dylan - Highway 61 Revisited
6 The Beatles - Help!
7 The Beatles - A Hard Day's Night
8 John Coltrane - Impressions

głupio wygląda ten Coltrane na końcu, ale mimo kilku podejść cały czas jeszcze go nie ogarnąłem w całości.

[Dundersztyc19]

1.The Beatles - Rubber Soul
2.Simon & Garfunkel - Wednesday Morning 3 A.M.
3.The Beatles - Help!
4.The Beatles - Please Please Me
5.The Beatles - With The Beatles
6.The Beatles - A Hard Day's Night
7.The Beatles - Beatles For Sale
8.The Rolling Stones - The Rolling Stones
9.Bob Dylan - Highway 61 Revisited
10.Bob Dylan - Bringing It All Back Home

[Atrus]

Grubo. Każdy z tych roczników można było zrobić osobno, a i tak miałby mocniejszą listę niż w większości następnych. Nagiąłem też moje surowe reguły i wrzuciłem na listę Berta Janscha, którego słucham dopiero drugi raz w życiu, ale podoba mi się ta płyta szalenie i polecam ją gorąco. Zwłaszcza, jeśli taki sprawy jak Nick Drake, Elliott Smith, obaj Buckleye czy Jackson C. Frank nie są Wam obojętne: https://www.youtube.com/watch?v=oA7npXJLQOU

Ale po kolei. Na dwóch pierwszych miejscach Wagner w wykonaniu Soltiego i Wiedeńczyków. A konkretnie trzecia i czwarta część "Pierścienia Nibelunga". Pierwsza była w latach '50. A co z drugą? Będzie za rok. Nie pytajcie mnie, dlaczego tak. W każdym razie - to są rzeczy dziejowe, nie mówiąc nawet o samej operze, o której mądrzejsi ode mnie napisali wystarczająco dużo, ale o tym konkretnym wykonaniu. Wiadomo, nie są idealne - trudno, żeby przy takiej skali przedsięwzięcia każdemu się wszystko podobało. Jednemu bardziej przypadnie do gustu Manfred Jung jako Zygfryd, mniej heroiczny, za to bardziej brawurowy, ktoś inny wybierze artylerię Barenboima nad bardziej stonowanego Soltiego i tak dalej. Niemniej, jeżeli chodzi o całość, nie znam lepszego wykonania, kropka. Całość jest czymś więcej, niż sumą części, jak to ktoś mądrze powiedział.

Na trzecim najlepszy Mingus, rozum nie jest w stanie ogarnąć, co tu się dzieje. Pomieszanie wszystkiego z wszystkim, murzyńskie rytmy, hiszpańskie gitary, impresjonistyczne harmonie, Bóg wie co jeszcze, a brzmi tak spójnie i logicznie, jakby to była najbardziej oczywista rzecz na świecie. Kto nie zna tego albumu, ten traci więcej, niż sobie wyobraża. Nieprawdopodobna muzyka.

Patrząc po listach, to tego Coltrane'a znają prawie wszyscy, więc wiecie o co chodzi. Nie wiem, czy to jego dzieło życia, ma kilku zacnych konkurentów, ale na pewno ścisła czołówka.

O Money Jungle już pisałem, natomiast o Strawińskim chyba nie, a szkoda. Symfonia psalmów to jego bodaj najpiękniejszy utwór w tradycyjnym tego słowa rozumieniu, niezwykle uduchowiony, ale i odpowiednio oryginalny, żeby nie popaść przy tym w banał. Symfonia w C to jeden z lepiej znanych utworów z jego neoklasycystycznego okresu, również bardzo interesującego.

Nina Simone na siódmym z dużą dawką przebojowych coverów, bardzo chętnie wracam do tej płyty choćby dla takich rzeczy: https://www.youtube.com/watch?v=4pJ73lfCo4M

Eric Dolphy z szalenie odważnym, postępowym i... przystępnym albumem. Tym razem z wibrafonem, zaś Dolphy często szaleje na flecie, jak w tym utworze (zadedykowanemu zresztą wielkiemu włoskiemu fleciście): https://www.youtube.com/watch?v=1DWeYN14cWk

Jeśli chodzi o Dylana to

Dylanową podróż zaczynamy od mojego ulubionego Bringing It, które u prawie wszystkich jest w czołówce, ale chyba tylko u mnie to jego dzieło życia.

jest nas dwóch.

Dziesiątkę zamyka dwóch Austriaków. Nie byłem szczególnym fanem nagrań Böhma w mozartowskim repertuarze, np. jego Requiem czy Wesele Figara podchodzą mi średnio, ale w tym wypadku trafił w dziesiątkę. Niemała to zasługa doborowej obsady - Ludwig i Schwarzkopf na jednej płycie! - jak i faktu, że Così Fan Tutte to po prostu wyjątkowo wdzięczna opera. Chociaż libretto ma niezwykle durne.

Reszty płyt też zdecydowanie warto posłuchać.

1. Richard Wagner - Siegfried (Vienna Philharmoniker / Solti; Windgassen; Nilsson; Hotter; Stolze; Neidlinger; Joan Sutherland)
2. Richard Wagner - Götterdämmerung / Sir Georg Solti dir. Wiener Philharmoniker
3. Charles Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady
4. John Coltrane - A Love Supreme
5. Duke Ellington / Charlie Mingus / Max Roach - Money Jungle
6. Igor Stravinsky / CBC Symphony Orchestra / The Festival Singers Of Toronto - Stravinsky Conducts Symphony of Psalms & Symphony in C
7. Nina Simone - I Put a Spell on You
8. Eric Dolphy - Out to Lunch
9. Bob Dylan - Bringing It All Back Home
10. Wolfgang Amadeus Mozart - Così Fan Tutte (Philharmonia Orchestra & Chorus/Karl Böhm; Elisabeth Schwarzkopf; Christa Ludwig; Hanny Steffek; Alfredo Kraus; Guiseppe Taddei; Walter Berry)

11. John Coltrane - Crescent
12. Bobby Hutcherson - Dialogue
13. Miles Davis - E.S.P.
14. Andrzej Trzaskowski - Quintet
15. Jorge Ben - Samba esquema novo
16. Andrew Hill - Judgment!
17. Bob Dylan - Highway 61 Revisited
18. Joe Henderson - Page One
19. Pete La Roca - Basra
20. Thelonious Monk - Monk's Dream

21. Ennio Morricone - Per qualche dollaro in più
22. Nina Simone - Pastel Blues
23. Albert Ayler - Spiritual Unity
24. Bob Dylan - The Freewheelin' Bob Dylan
25. Grant Green - Idle Moments
26. Bert Jansch - Bert Jansch
27. The Beatles - Rubber Soul
28. Kenny Burrell - Midnight Blue
29. Jackson C. Frank - Jackson C. Frank
30. Μάνος Χατζιδάκις - Το χαμόγελο της Τζοκόντας

[whoatemydinner]

Lata 60. to nie moja smykałka jednak.

01. The Beatles - Rubber Soul
02. Bob Dylan - The Freewheelin' Bob Dylan
03. John Coltrane - A Love Supreme
04. The Beatles - A Hard Day's Night
05. Simon and Garfunkel - Wednesday Morning, 3 AM
06. Bob Dylan - Highway 61 Revisited
07. The Beatles - Help!
08. The Beatles - Please Please Me
09. The Beatles - With the Beatles
10. The Beatles - Beatles for Sale

Dziwią mnie stosunkowo niskie pozycje A Hard Da's Night wśród płyt Beatlesów tbh, to jest ich najlepsza rzecz wydana za czasów bycia boysbandem chyba, tytułowy czy And I Love Her są przecudowne. No i całościowo jakoś tak lepiej wypada niż Help! IMO. Oprócz tego z takiech "nietypowych" płyt jest jeszcze debiut Simona i Garfunkela, który jest całkiem ok płytą folkową, która ma jednak atut w postaci jednej z najpiękniejszych piosenek w historii, która w akustycznej subtelnej aranżacji tylko zyskuje.

[OberstPrymas]

Chciałem poznać więcej, ale kiepsko mi to poznawanie wyszło.

1. The Beatles - Rubber Soul

Chyba moje ulubione Bitelsy (może prócz Sierżanta). Melodie wchodzą do głowy i nie chcą z nich wyleźć. Takie rzeczy jak Norwegian Wood, Nowhere Man czy In My Life to pop idealny dla mnie. To moja pierwsza ich płyta była i uważam, że chyba lepiej wybrać nie mogłem. Wprawdzie nie ma tu jakiegoś wielkiego Bitelsowego hitu (no dobra, Michelle prawie nim jest) - jednak nie zmienia to faktu, że ta płyta świetnie wchodzi.

2. Otis Redding - Otis Blue: Otis Redding Sings Soul

Bardzo fajna rzecz, słuchałem raz - na potrzeby tej śmiesznej listy - i bawiłem się przednio.

3. John Coltrane - A Love Supreme

Też na propsie, ale bez szału i ciar w oczach.

4. Bob Dylan - Highway 61 Revisited

No i fajnie, poznałem twórczość tego pana. Bez większej ekscytacji.

[whoatemydinner]

PODSUMOWANIE 1963-65

01. The Beatles - Rubber Soul - 71
02. John Coltrane - A Love Supreme - 63
03. Bob Dylan - Highway 61 Revisited - 43
04. Charles Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady - 24
**. The Beatles - Help! - 24
06. Bob Dylan - Bringing it All Back Home - 23
**. The Beatles - A Hard Day's Night - 23
08. Bob Dylan - The Freewheelin' Bob Dylan - 21
09. The Beatles - Please Please Me - 17
10. Simon and Garfunkel - Wednesday Morning, 3 AM - 15

11. Bob Dylan - The Times They Are a-Changin' - 13
12. Duke Ellington/Charles Mingus/Max Roach - Money Jungle - 12
**. Otis Redding - Otis Blue: Otis Redding Sings Soul - 12
14. Richard Wagner - Siegfried (Vienna Philharmoniker / Solti) - 10
**. The Beatles - With the Beatles - 10
16. Richard Wagner - Götterdämmerung (Vienna Philharmoniker / Solti) - 9
**. The Thelonious Monk Quartet - Monk's Dream - 9
18. Jan Johansson - Jazz pa svenska - 8
**. The Beatles - Beatles for Sale - 8
20. Vince Guaraldi - A Charlie Brown Christmas - 7
21. Ennio Morricone - Per qualche dollaro in piu - 6
**. Jorge Ben - Samba esquema novo - 6
22. Igor Stravinsky - Stravinsky Conducts Symphony of Psalms & Symphony in C - 5
**. Nina Simone - Pastel Blues - 5
**. The Beach Boys - The Beach Boys Today! - 5
**. The Who - My Generation - 5
26. Miles Davis - E.S.P. - 4
**. Nina Simone - I Put a Spell on You - 4
28. Andrzej Trzaskowski - The Andrzej Trzaskowski Quintet - 3
**. Eric Dolphy - Out to Lunch - 3
**. Miles Davis - Seven Steps to Heaven - 3
**. The Rolling Stones - The Rolling Stones - 3
32. Krzysztof Komeda - Ballet Etudes - 2
**. The Kinks - Kinks - 2
34. John Coltrane - Impressions - 1
**. Wolfgang Amadeus Mozart - Così Fan Tutte (Philharmonia Orchestra & Chorus / Böhm) - 1

11 list, 8 pełnych, 35 różnych płyt pojawiało się. Rubber Soul Beatlesów pojawiało się na szczytach 5 razy i był to najlepszy wynik.

[whoatemydinner]

ROK BOŻY 1966 AD

Hej, zaczynają się indywidualne lata!

[manwerty]

Przy okazji notowania 60-62 napisałem że to moja jedyna niepełna lista, ale jednak się myliłem. Jest jeszcze rocznik 66.

1.The Beatles - Revolver
Wywalić Yellow Submarine i mielibyśmy 10/10.
2.Bob Dylan - Blonde on Blonde
Wiadomo, że wielkie i w ogóle, ale zawsze trochę przydługa była ta płyta dla mnie.
3.Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme
4.Simon & Garfunkel - Sounds of Silence
5.The Rolling Stones - Aftermath
Nigdy nie ruszali mnie Stonesi, chociaż niektóre kawałki zawsze w sercu.

[Dundersztyc19]

1.The Beatles - Revolver
Chociaż nie czuję z nią aż tak chemicznego związku, ale doceniam utwory.
2.Simon & Garfunkel - Sounds of Silence
3.Czerwone Gitary - To właśnie my
Ten zespół ma coś w sobie, że lubię praktycznie każdą ich piosenkę.
4.Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme
5.Niemen - Sen o Warszawie
Epka, wznowiona w 1995 roku, jako zbiór często nie wydanych wcześniej rzeczy, ale tu się liczy wyłącznie Epka. Zgrabne piosenki, z tytułowym na czele.
6.Elvis Presley - Frankie and Johnny
7.Bob Dylan - Blonde on Blonde
Pewnie krzywdzę tą płytę, ale musiałbym ją sobie odświeżyć po prostu.

[Michalzbiku95]

1.The Beatles - Revolver
2.Simon & Garfunkel - Sounds of Silence
3.The Rolling Stones - Got Live If You Want It!

tak bardzo nie moja dekada

[lookaug]

1. The Beatles - Revolver
2. Krzysztof Komeda - Astigmatic
3. The Beach Boys - Pet Sounds
4. Nina Simone - Wild Is the Wind
5. Bob Dylan - Blonde on Blonde
6. Zbigniew Namysłowski Quartet - Zbigniew Namysłowski Quartet
7. John Coltrane - Ascension
8. Ennio Morricone - The Good, the Bad and the Ugly
9. Simon & Garfunkel - Sounds of Silence
10. The Rolling Stones - Aftermath

Ostatnio dałem na podium dwa wielkie jazzy przedzielone genialnymi piosenkami, tym razem na odwrót. Revolver to szczyt melodyjnego songwritingu. Nawet to nieszczęsne Yellow Submarine niesie ze sobą promyk nadziei, że skoro Ringo Starr mógł zostać członkiem najważniejszego zespołu w historii muzyki popularnej, to nic nie jest niemożliwe.
Na drugim polskie Kind of Blue, może nie pod względem brzmienia, ale pod względem znaczenia, poziomu i składu (Komeda, Namysłowski, Stańko) na pewno. I tylko mocy konkurentów Wilson z ekipą zawdzieczają dopiero trzecią lokatę. Gdy McCartney mówi, że God Only Knows to jego ulubiona piosenka wszech czasów, trudno mu się dziwić.

Dalej poruszająca Nina, Dylan jak zawsze zaangażowany, Namysłowski tym razem jako lider i prawdopodobnie ostatni już Coltrane na moich listach. Dobry, zły i brzydki Ennio - fanem muzyki filmowej jako takiej nie jestem, ale przecież że główny motyw czy Ecstasy of Gold to ciary. Na Simonach poza tytułowym (zgranym do porzygu btw) też jest ładnie z nutką melancholii. I pierwszy porządny album Stonesów na koniec. Nie kumam ówczesnej polityki wyłączania singli z brytyjskich wersji, ale i bez genialnego Paint It Black jest dobrze.

[whoatemydinner]

Opisy (na razie?) do dwóch pierwszych pozycji, bo to płyty wyśmienite. No, Astigmatic też, nie ma co wydziwiać, ale nie umiem o jazzie pisać, więc niech będzie że powiem, że Komeda też rox.

01. The Beatles - Revolver
Będę absolutnie szczery - ta płyta jest w swojej klasie geniuszem absolutnym, dotykiem prawie że absolutu na pejzażu popu lat 60. Wiem, że cliche w internecie jest ją najbardziej cenić ze wszystkich płyt Beatlesów, ale w sumie razem z Magical Mystery Tour i Abbey Road ma najlepsze wyważenie przebojowości i udziwnień. Ma tylko dwie wady: pierwsza to obecność Yellow Submarine, które choć pocieszne, siedzi sobie i nie pasuje do pozostałych misternie zaaranżowanych kawałków, wpływów Indyjskich i innych wymysłów. Druga to brak kawałków z ówczesnego singla Paperback Writer/Rain, no ale taka już była polityka wydawnicza Beatlesów wówczas, co zrobisz. W każdym razie - niesamowicie solidny krążek.
Hajlajty: Taxman, Eleanor Rigby, I'm Only Sleeping, And Your Bird Can Sing, For No One (<3), Tomorrow Never Knows

02. The Beach Boys - Pet Sounds
Amerykańska odpowiedź na Beatlesów. Tak, znam tylko tę jedyną płytę Plażowych Ziomków w całości. Tak, poznałem ją po prawdzie na potrzeby tej zabawy. Ale nie przeszkadza mi to być oczarowanym. Stężenie pomysłów na minutę równie wielkie jak na płytach ich zaoceanicznych kolegów, harmonijnie też im dorastają... Nie wykluczam, że gdybym zamiast Revolvera najpierw poznał Pet Sounds, to jego bym wychwalał. Bo wielkie rzeczy tu są, wielkie rzeczy się dzieją. Jednocześnie jednak całość chyba nawet bardziej niż Beatlesi jest ociekająca taką aurą beztroski. Zdecydowanie rzecz, którą warto poznać i którą smutno mi, że poznałem tak późno.
Hajlajty: Wouldn't It Be Nice, Sloop John B, God Only Knows, I Just Wasn't Made for These Times, Pet Sounds

03. Krzysztof Komeda - Astigmatic
04. The Mothers of Invention - Freak Out!
05. John Coltrane - Ascension
06. Simon & Garfunkel - Sounds of Silence
07. The Byrds - Fifth Dimension
08. Simon and Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme
09. The Who - A Quick One
10. The 13th Floor Elevators - The Psychedelic Sounds of The 13th Floor Elevators

[Atrus]

Mocna dziesiątka. Podobnie jak ostatnio, na pierwszych dwóch miejscach Wagner. Dwie słynne, zupełnie różne opery, z jednej strony nietzscheańska, ekstatyczna w swoich konsonansach "Walkiria", z drugiej szopen-hauerowski, meandrujący godzinami w poszukiwaniu ośrodka tonalnego "Tristan", przypominam prawilnie, że co najmniej trzy osoby dosłownie umarły wykonując tę operę; nie wiem, jak to się przedstawia ze słuchaczami, podejrzewam, że było ich nawet więcej. Wykonanie Böhma z festiwalu w Bayreuth zasługuje na uwagę ze względu na ekspresowy czas trwania: "Tristan" może trwać grubo ponad cztery godziny, zaś ten poczciwy Austryjak uwinął się w trzy z połową i brzmi to wcale dobrze. "Walkirię" Soltiego, a zwłaszcza jej trzeci akt, znać nie tyle wypada, co należy, bo duch ludzki rzadko się na takie wyżyny wspina.
Dalej głównie przedstawiciele muzyki zdegenerowanej, w tym na miejscach 3-4 Polacy; Komeda to wiadomo, a Namysłowskiego odświeżyłem sobie przedwczoraj po dłuższym czasie i powiem Wam, że to wyborne granie, nie mam pojęcia, dlaczego jej tak dawno nie słuchałem. Chyba pomyliłem ją z jakąś nudną jazzową płytą. Coltrane z płytą, której nie należy lekceważyć, zwłaszcza utwory pierwszy i ostatni są godne uwagi i posłuchania.
Nina z nieco chaotyczną płytą, na zasadzie "co się nawinie", niemniej wiadomo, co na niej jest i dlaczego tak wysoko. Najlepsi Beatlesi i jeden z lepszych Dylanów, aczkolwiek zgadzam się, że jest parę piosenek za długi. Dalej śpiewaczka z dalekiego Peru czy innego Chile, i ten utwór powinien wystarczyć za komentarz. Wreszcie amerykańskie ćpuny grające amerykańską przećpaną muzykę, w odróżnieniu jednak od większości amerykańskich ćpuny grających amerykańską przećpaną muzykę zdecydowanie da się tego słuchać, a nawet ośmielę się powiedzieć, że warto. A, pięknie, zapomniałem o Morricone najlepszym, no i co teras. Powiedzmy, że jest na jedenastym, bo mi się już nie chce zmieniać.

1. Richard Wagner - Die Walküre (Vienna Philharmonic/Solti)
2. Richard Wagner - Tristan und Isolde (Chor und Orchester der Bayreuther Festspiele / Karl Böhm / Birgit Nilsson / Wolfgang Windgassen / Christa Ludwig / Martti Talvela / Eberhard Waechter; Bayreuth 1966)
3. Krzysztof Komeda - Astigmatic
4. Zbigniew Namysłowski - Zbigniew Namysłowski Quartet
5. John Coltrane - Meditations
6. Nina Simone - Wild Is the Wind
7. The Beatles - Revolver
8. Bob Dylan - Blonde on Blonde
9. Violeta Parra - Las últimas composiciones de Violeta Parra
10. The 13th Floor Elevators - The Psychedelic Sounds of The 13th Floor Elevators

[kater]

Dobra spłyń z lodami odświeżanie wszystkiego bo znowu zapomne liste zrobić. Niny wszystkie piękne (zwłaszcza wieczorem), ale ta na pierwszym to wiadomix. Morricone, S&G i Nancy - też wiadomix. Tylko trzy ostatnie miejsca dopchane bo sedesie z bakelitu pamiętam z tych płyt. Tak, z bitelsów też, pozwijcie mnie. Revolver srevolver, bitelsi skończyli się na Please Please Me.

1. Nina Simone - Wild is the Wind
2. Ennio Morricone - The Good, The Bad And The Ugly [soundtrack]
3. Simon & Garfunkel - Sounds Of Silence
4. Nina Simone - Let It All Out
5. Nina Simone - Nina Simone With Strings
6. Nancy Sinatra - How Does That Grab You
7. Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary And Thyme
8. The Beatles - Revolver
9. The 13th Floor Elevators - The Psychedelic Sounds of The 13th Floor Elevators
10. Cream - Fresh Cream

[Xavi]

Jak już coś znam to stoi na poziomie 9/10 albo wyżej. Lepsze to niż listy na dopchanie

1. The Beach Boys - Pet Sounds
2. Ennio Morricone - The Good, The Bad And The Ugly
3. The Beatles - Revolver
4. Krzysztof Komeda - Astigmatic
5. Wayne Shorter - Speak No Evil

Na pierwszym największy melodyjnie rozpieprz w historii muzyki rozrywkowej. Amerykańska odpowiedź na Bitli okazała się w obrębie jednej płyty najlepsza w tej dziedzinie kiedykolwiek. 30 minut perfekcyjności, jakby Reign in Blood z innej bajki. Ja też kocham God Only Knows, ale to tylko jedna z wielu mikro-cudności. Revolver jest niewiele gorszy i praktycznie bezbłędny, ale ma Yellow Submarine. Może jest bardziej odkrywczy muzycznie, ale jednak emocje najważniejsze. Ennio tworzy jeden z najlepszych soundtracków ever, w sumie chyba tylko 'Misja' może konkurować. A mówimy o najlepszym soundtrackowcu jaki stąpał po ziemi. Komeda tworzy najlepszy polski jazz jaki znam (z tym, że nie ma tego wiele). Początkowo uznawałem to za jeden wielki chaos, a z każdym jednym odsłuchem w końcu stanęło na słowie 'wow' ('łoł'). Chciałem jechać na koncert Shortera do Katowic, ale brakło biletów. Widać kogoś jeszcze rusza dobra muzyka.

[NAR]

1 Ennio Morricone - The Good, The Bad And The Ugly
2 The Beatles - Revolver
3 Nina Simone - Wild is the Wind
4 The Beach Boys - Pet Sounds

;fff

[OberstPrymas]

Nie miałem czasu na nadrabianie zaległości, więc może miejmy już ten wstyd za sobą

1. The Beatles - Revolver

Taxman, Eleanor, Here, There and Everywhere czy For No One to naprawdę piękne rzeczy są. Nawet lubię Yellow Submarine (mniej więcej w takiej skali, w jakiej lubię Dżamajkę Zeppów). Coraz więcej rzeczy odkrywam na tym krążku. Jeszcze z dwa miesiące temu nie myślałbym, że to może być mój ulubiony ich album. Teraz zaczynam się nad tym zastanawiać.

2. The Beach Boys - Pet Sounds

Nie fapuję do niej tak jak to robią RYMowcy, ale bardzo szanuję jednak. Powiem tylko, że za God Only Knows dałbym się pokroić tępą łyżką, takie to jest piękne. Reszta to już nie ten poziom (no ba), ale kilka rzeczy też lubię (Wouldn't It Be Nice, Sloop John B, Caroline No). Porównań do Bitelsów trochę nie rozumiem, ale to jeden z tych radosnych i melodyjnych zespołów, których ciężko nie lubić.

[Faraday]

1. The Beach Boys - Pet Sounds
2. Ennio Morricone - The Good, The Bad And The Ugly
3. Krzysztof Komeda - Astigmatic
4. The Beatles - Revolver
5. Monks - Black Monk Time

Ilościowo kiepsko, ale jakościowo top.

[whoatemydinner]

PODSUMOWANIE 1966

01. The Beatles - Revolver - 52
02. Krzysztof Komeda - Astigmatic - 30
03. The Beach Boys - Pet Sounds - 29
04. Simon & Garfunkel - Sounds of Silence - 25
05. Nina Simone - Wild Is the Wind - 24
**. Ennio Morricone - The Good, the Bad and the Ugly [OST] - 24
07. Bob Dylan - Blonde on Blonde - 14
**. Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme - 14
09. Zbigniew Namysłowski Quartet - Zbigniew Namysłowski Quartet - 12
10. John Coltrane - Ascension - 10
**. Richard Wagner - Die Walküre (Vienna Philharmonic / Solti) - 10

12. Richard Wagner - Tristan und Isolde (Chor und Orchester der Bayreuther Festspiele / Karl Böhm) - 9
13. Nina Simone - Let It All Out - 7
**. The Mothers of Invention - Freak Out! - 7
15. John Coltrane - Meditations - 6
**. Nina Simone - Nina Simone With Strings - 6
17. Czerwone Gitary - To właśnie my - 5
**. Nancy Sinatra - How Does That Grab You - 5
19. The 13th Floor Elevators - The Psychedelic Sounds of The 13th Floor Elevators - 4
**. The Byrds - Fifth Dimension - 4
21. Niemen - Sen o Warszawie [EP] - 3
22. Elvis Presley - Frankie and Johnny - 2
**. The Rolling Stones - Aftermath - 2
**. The Who - A Quick One - 2
**. Violeta Parra - Las últimas composiciones de Violeta Parra - 2
26. Cream - Fresh Cream - 1
**. Monks - Black Monk Time - 1
**. The Rolling Stones - Got Live If You Want It! - 1
**. Wayne Shorter - Speak No Evil - 1

Ponownie 11 list (ヽ༼ຈل͜ຈ༽ﾉ), ale tylko 4 pełne. Wymienionych zostało 29 różnych płyt. Revolver Beatlesów okazał się hitem i pojawiał się na szczytach list aż 6 razy.

[whoatemydinner]

ANNO DOMINI 1967

Wchodzimy w renesans psychodelii, ciekawe który z klasyków narkotykowego grania zajmie pierwsze miejsce (o ile to jeden z nich to uczyni).

[Michalzbiku95]

1.The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
2.The Doors - The Doors
3.The Beatles - Magical Mystery Tour
4.Czesław Niemen - Dziwny jest ten świat
5.The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground & Nico
6.the Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced

[OberstPrymas]

1. The Doors - The Doors

Prawdopodobnie TOP3 najlepszych debiutów w historii wszechświata (wyżej stawiam na pewno Led Zeppelin I i możliwe że Kate Bush). Nieziemski klimat - niepowtarzalny, nawet dla tego zespołu, melodyjność utworów połączony z przyjemnym psychodelicznym klimatem. Hajlajty: wszystko, oprócz I Looked at You.

2. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band

Troszkę nierówna płyta IMO. Bardzo lubię, ale środek tego albumu jakoś nie do końca mnie przekonuje. Znaczy jasne, większość bardzo dobra, ale z dwie, trzy wybitne niemniej mam wrażenie że inne płyty Bitelsów są bardziej równe. Hajlajty: With a Little Help from My Friends, Lucy in the Sky with Diamonds, When I'm Sixty-Four, A Day in the Life.

3. The Doors - Strange Days

Minimalny spadek formy w stosunku do debiutu. Jednak w jednej rzeczy ten album przebija self-titled. Zamykacz. Dla mnie When the Music's Over zjada The End na śniadanie. Dobra, może się nie znam, ale to prawda. PS: to prawda. Hajlajty: Love Me Two Times, People Are Strange, When the Music's Over.

4. The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico

Miałem dwa podejścia do tej płyty. Pierwsze względnie nieudane, drugie względnie udane. Fajna psychodelia, tragiczna produkcja i - z tego co się orientuję - duża kultowość w pewnych kręgach. Nie wydaje mi się, żebym został wyznawcą tej płyty, ale szanuję. Hajlajty: Venus in Furs, Heroin

5. Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn

Nie kocham tych Floydów. Dość rzadko wracam, a najczęściej chyba do Bike. Resztę raczej lubię, momentami naprawdę się potrafię wczuć, ale całościowo Syd średnie do mnie przemawia. PS: Za mało Watersa. Hajlajty: Astronomy Domine, Interstellar Overdrive, Bike.

[kater]

Grubo. Trzy pierwsze to 10/10. Dalej nastrojowe Niny i Coheny, te drugie doorsy, przehajpione Bitelsy ale z momentami, Cream bo w końcu po latach nawet zaczęło mi podchodzić i Niemen za pierwszą połowę mniej wiecej, bo tam dalej tych gofrów to nie idzie słuchać za bardzo. Reszta odpadła bo albo słabo pamiętam, albo jestem ignorantem albo po prostu takie życie.

1. The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground & Nico
2. The Doors - The Doors
3. Pink Floyd - The Piper At The Gates Of Dawn
4. Nina Simone - High Priestess of Soul
5. Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen
6. Nina Simone - Sings the Blues
7. The Doors - Strange Days
8. The Beatles - Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band
9. Cream - Disraeli Gears
10. Czesław Niemen - Dziwny jest ten świat...

Aretha Franklin - I Never Loved a Man the Way I Love You
The Beatles - Magical Mystery Tour
Ewa Demarczyk - Ewa Demarczyk śpiewa piosenki Zygmunta Koniecznego
Jimi Hendrix - Are You Experienced?
Nico - Chelsea Girl
Procol Harum - Procol Harum
Vanilla Fudge - Vanilla Fudge

[Dundersztyc19]

Albumy takie same, jak w tamtej edycji, nieco zmieniłem kolejność dla urozmaicenia.

1.The Beatles - Magical Mystery Tour
2.The Doors - The Doors
3.The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
4.The Doors - Strange Days
5.The Jimi Hendrix Expierience - Are You Expierienced?
6.The Jimi Hendrix Expierience - Axis: Bold As Love
7.Czerwone Gitary - Czerwone Gitary (2)
8.Niemen - Dziwny jest ten świat...
9.Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn
10.Bob Dylan - John Wesley Harding

[lookaug]

1. The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico
2. Ewa Demarczyk - Ewa Demarczyk śpiewa piosenki Zygmunta Koniecznego
3. The Doors - The Doors
4. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
5. The Doors - Strange Days
6. The Beatles - Magical Mystery Tour
7. Tim Buckley - Goodbye and Hello
8. Love - Forever Changes
9. Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn
10. Aretha Franklin - I Never Loved a Man the Way I Love You

Chyba wkroczyliśmy w okres, w którym mniej mi się będzie chciało z tymi komentkami, bo co tu można pisać o tak oczywistych płytach, znanych wszystkim (nawet tutaj xd). Z bananowym pierwszym miejscem było łatwo, bo skoro nawet prowadzący każe wybierać największy klasyk narkotykowego grania, to nie mamy o czym rozmawiać. O Demarczyk też nie wiadomo co pisać. Że na tej płycie poezja śpiewana to faktycznie wyśpiewana poezja? No przecież to czerstwe, jak to co obecnie wyprawiają pasjonaci tego gatunku. Btw, nie wiem, co niby miałbym robić w Tomaszowie, ale zawsze jak słucham, to chcę tam jechać. Dalej podwójni Bitelsi i Doorsi poukładani totalnie randomowo. Buckley chyba mój ulubiony, to znaczy ten Buckley, bo do Grace to raczej nie ma podjazdu. Forever Changes jako klasowy przedstawiciel psychodelicznego popu czyli świetnych melodii doprawionych srogimi pigułami Sebastianie. Debiut Floydów niskawo, no ale do bojówki Syda Barretta jakoś nigdy nie zdążyłem się zapisać. No i na koniec Królowa Soulu z bardzo równym materiałem, włączając w to kilka największych hitów.

[NAR]

ło. Panie kochany.

1 The Doors - Strange Days
2 The Doors - The Doors
3 The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico
4 Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn
5 Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen
6 The Beatles - Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band
7 Captain Beefheart and His Magic Band - Safe as Milk
8 The Jimi Hendrix Expierience - Are You Expierienced?
9 The Kinks - Something Else by The Kinks
10 The Beatles - Magical Mystery Tour

[Xavi]

1. The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground & Nico
2. The Doors - The Doors
3. The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced
4. Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn
5. The Doors - Strange Days
6. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
7. The Beatles - Magical Mystery Tour
8. Aretha Franklin - I Never Loved a Man the Way I Love You
9. The Jimi Hendrix Experience - Axis: Bold as Love
10. Artur Rubinstein - The Nocturnes

Krótko bo każdy zna. Najważniejszy album w historii alternatywnej muzyki (muzyki rozrywkowej w ogóle?) na czele. Doorsi być może tworzą najlepszy debiut w historii z niesamowitym i brudnym 'The End' na koniec. Hendrix troszkę pokrzywdzony na waszych listach, przecież chyba nie ma lepszego gitarowego grania na leniwe popołudnia. Syd to było zjawisko nieporównywalne z niczym, szkoda, że nie powstały dwa równoległe zespoły Pink Floyd, pop i totalna psychodela jeszcze nigdy nie były tak blisko. Strange Days to również perfekcyjna płyta, wydać takie dwie w jeden rok? Szkoda, że nie zostawili aż tak dużo na potem i Jim ześwirował jak pierwszy lepszy Syd. Pieprz to chyba najczęściej odpalana płyta w ogóle, może sobie lecieć cały dzień i cały czas fun, mało jest takich rzeczy. Jej WAŻNOŚĆ też nie bez znaczenia. Magical to chyba nawet bardziej udana kolaboracja z hipisowskimi społecznościami, zresztą Strawberry to być może ich najlepsza rzecz ewa. Nie czaję kultu Axisa do końca, ale na to jest zwykle jedna metoda: słuchać więcej. Covery Chopina czy jak mu tam na końcu, nie wiem jak to równać z resztą.

[whoatemydinner]

01. The Beatles - Magical Mystery Tour
Najbardziej kompletny album Beatlesów. Pomimo tego, że druga połowa to de facto zbiór ówcześnie najnowszych singli, a pierwsza połowa to soundtrack. Idealne wyważenie między psychodelią i fajnymi melodiami, może trochę zbyt tęczowo jak na mój gust chwilami, ale zawsze na poziomie. genialne przyjemnie się tego albumu słucha, po prostu. Plus najbardziej kompletny, totalny utwór zespołu - Strawberry Fields Forever. No nie mogę inaczej. Hajlajty: Magical Mystery Tour, Blue Jay Way, I Am the Walrus, Strawberry Fields Forever, Penny Lane, Baby You're a Rich Man
02. The Doors - The Doors
A tu mroczna psychodelia. Morrison to jedna z najbardziej fascynujących postaci tamtych czasów, ale przecież nie tylko o niego się rozchodzi na tym krążku: cały zespół był naprawdę w wyśmienitej formie jeśli chodzi o pomysły na kawałki i ich rozwijanie/aranżowanie. Ostatni utwór to jedne z największych ciar tamtej epoki muzycznej, więc wiadomo. Ale ogółem całość fajnie oscyluje między taką bardziej... ekhm, "dorosłą" odmianą tej muyzki jeśli chodzi o tematykę, a z drugiej strony mamy miłą, lekką i przyjemną miejscami atmosferę. Śmieszny debiut. Hajlajty: Break On Through (To the Other Side), Twentieth Century Fox, Alabama Song, End of the Night, The End
03. Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn
No i mamy szaleńca. Ta płyta jest wskocz mi na kan nawet jak na standardy tego, co się wówczas działo. Znajdowanie popowych dziełek w niekontrolowanej improwizacji. Faktycznie szkoda, że ta era w karierze zespołu na dobre skończyła się zanim się zaczęła. Barrett nie jest osobą do wyznawania, ale do szanowania jak najbardziej. No i oczywiście Wright tu gra drugą najważniejszą rolę, a im więcej sympatycznego klawiszowca tym lepiej. Hajlajty: Astronomy Domine, Lucifer Sam, Matilda Mother, Interstellar Overdrive, Bike
04. The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground & Nico
A to to stosunkowo niedawno poznałem w całości więc potrzebuje czasu. Kolejna genialne płyta, choć ta moim zdaniem cierpi na niedobór dobra produkcyjnego. Lo-fi jest spoko, ale w paru miejscach razi, szczególnie, że aranże tutaj są naprawdę spoko (John Cale na prezydenta) i czasami mam wrażenie, że fajnie by było im dać oddychać. A może to właśnie w tym klaustrofobicznym skondensowaniu tkwi magia? Nie wiem. W każdym razie kawał świetnej, odważnej i wpływowej muzyki. Hajlajty: Sunday Morning, I'm Waiting for the Man, Venus in Furs, All Tomorrow's Parties, Heroin, European Son
05. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
O poziom niżej niż Magical Mystery Tour, ale żebym powiedział czemu to nie umiem do końca. Chyba po prostu MMT jest w swojej składakowej rozsypce magiczne, heh. Tutaj oczywiście dużo popu na poziomie, ambitne rzeczy, dość wskocz mi na kan rzeczy - wiele rzeczy. Jedynym minusem jest Within You Without You, które jest zbyt rozwleczone, ale oczywiście Harrison na plus zawsze i wszędzie, a w ogóle sitar w muzyce Beatlesów propsuję w dzień i w nocy. No i chyba znowu trochę za dużo tęczy. Hajlajty: Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, Lucy in the Sky with Diamonds, She’s Leaving Home, Being for the Benefit of Mr. Kite!, Good Morning Good Morning, A Day in the Life

06. Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen
07. Scott Walker - Scott
08. The Doors - Strange Days
09. The Who - The Who Sell Out
10. Cream - Disraeli Gears

[Atrus]

O.

Na pierwszym zupełna oczywistość. Na drugim - zdawałoby się, oczywistość, ale jak widać tylko Lookaug o tym wie. Na trzecim "najlepsza symfonia Mahlera", jak ten cykl pieśni przewrotnie określił Leonard Bernstein, w znakomitym wykonaniu. "Der Abschied" to absolut, Fritz Wunderlich u szczytu swojej krótkiej, tragicznie przerwanej kariery, Klemperer wyciąga z orkiestry brzmienia piękne i dobre. Debiut Cohena, no tu jest "Teachers", co tu dużo mówić. I kilka innych. Słowem, kolejna oczywistość. Lepsza z dwóch płyt Doorsów w tym roczniku, czyli Strange Days na piątym. Coltrane'a z szóstego miejsca warto poznać z uwagi na utwór tytułowy - niesamowita rzecz, przy której dwa pozostałe nieco bledną, ale też i wstydu nie przynoszą. Nina Simone z bardzo przeze mnie lubianym albumem, uwielbiam jego brzmienie. Trzy kolejne miejsca to jazzowe hipsterstwa, najpierw płyta, której zawartość w zasadzie wiernie opisuje jej tytuł, bodaj najlepsza płyta w stylu "jazz z sitarem" jaką znam. Eksperymentalny big band Dona Ellisa daje radę bardzo mocno, a Duke na stare lata jest coraz lepszy. Druga dziesiątka niewiele ustępuje pierwszej, więc radzę tych płyt nie lekceważyć - a większość i tak już znacie. Kto by pomyślał, że lata hipisowskiej katastrofy będą tak dobre pod względem muzyki.

1. The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground & Nico
2. Ewa Demarczyk - Ewa Demarczyk śpiewa piosenki Zygmunta Koniecznego
3. Gustav Mahler - Das Lied von der Erde (New Philharmonia Orchestra / Philharmonia Orchestra / Otto Klemperer / Christa Ludwig / Fritz Wunderlich)
4. Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen
5. The Doors - Strange Days
6. John Coltrane - Kulu Sé Mama
7. Nina Simone - High Priestess of Soul
8. Irène Schweizer Trio - Jazz Meets India
9. The Don Ellis Orchestra - Electric Bath
10. Duke Ellington - Duke Ellington's Far East Suite

11. Wayne Shorter - Adam's Apple
12. The Jimi Hendrix Experience - Axis: Bold as Love
13. Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn
14. Captain Beefheart and His Magic Band - Safe as Milk
15. Tim Buckley - Goodbye and Hello
16. The Doors - The Doors
17. Miles Davis - Miles Smiles
18. The Beatles - Magical Mystery Tour
19. Gustav Mahler - Symphonie Nr. 1 "Der Titan" (Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks / Rafael Kubelík)
20. Love - Forever Changes

[Rysiu]

1. Pink Floyd - Piper at the Gates of Dawn
Geniusz. Niekwestionowany, absolutny, wyjątkowy geniusz. Album godzien kapliczki w domu. wskocz mi na kan niesamowicie, ale w swoim wskocz mi na kan pozytywny. Taki musi być. Szkoda, że tylko kolejny PF zachowuje chociaż resztki tego stylu i pożegnali Barretta (oraz jego styl) na zawsze. Całkowicie niezasłużenie.

2. The Doors
Styl zespołu średnio mi ogólnie leży, ale tę płytę szanować jednak trza.

3. The Doors - Stange Days
Gorzej od debiutu, ale nadal dobrze.

4. David Bowie
Dziwne momentami -taki "chłopak z gitarą", wciąż jeszcze nie do końca ogarnięty i rozwinięty

5. The Beatles - Sgt Pepper
Najbardziej przereklamowany album ever... no, może obok "naszego" Days at the Races. Nic, co słyszałem dobrego o tym albumie nie sprawdziło się. Nie leży mi kompletnie, bardzo przeciętna pozycja. Daję te dwa punkty tylko po to, aby wyżej przechnąć Pipera.

6. The Beatles - Magical Mystery Tour
Słyszałem tylko raz, dawno temu. Nie przypominam sobie, aby mi się podobało, ale daję 1 pkt, co mi tam.